خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم تو را دوست داشته باشم

                                            و

                       از کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم

                       پس بخند تا شاید من هم با دیدن خندهایت

                               دردهایم را فراموش کنم

    آدم نمیتونه لحظه های تنهائیشو  با کسی قسمت کنه 

              نمیتونه برای کسی توضیح بده 

              که با یاد یک مقوله عاشقانه

                   در آدم چی میگذره

           و چه جوری منجر به بیرون ریختن میشه

               داشتم اشکهايم را روي نامه ای عاشقانه با قطره چکان جعل ميکردم

                              خاطرم آمد شايد دلتنگ خنده هايم باشی

                        ببخش اگر اين روزها عشق با گريستن ثابت ميشود

                                         خدایا من عاشقم

                   با آتش مهر تو شعله های عشقم سر به آسمان میکشد

                                          ولی پروردگارا

                    در دوریت اشکهایم راروی شانه کدام الهه امید بریزم

                             و سکوتم را  با کدام عشق نجوا کنم  ؟

 ای کاش تنها یک نفر هم در این دنیا مرا یاری کند

    ای کاش میتوانستم با کسی درد و دل کنم

                  تا بگویم که

          خسته تر از آنم که زندگی کنم

   و آن زمان که عاشق می شوی

                      و می دانی که عشقی هست

                                                       و باور داری کسی که تو را دوست دارد

                                                                          و در آن شبهای سرد و يخبندان با تو می ماند

 در آن لحظات می فهمی دوست داشتن چقدر زيباست

                                                      و آن زمان که کسی در فراسوی خيال تو نيست

                       و تو تنهای تنها در جاده های برهوت زندگی قدم می زنی

                                                                               تنها اوست که به تو

                                                                                            آرامش خيال می دهد

نه ، نه !

اگر زندگانی برای باور کردن و دوست داشتن است من مدت ها باور کرده ام و

 دوست داشته ام .

مدت ها راست گفته ام و دروغ شنیده ام .

حال بس است

آن چه بنویسم جز پریشانی چیزی از جبهه ی آن احساس نخواهی کرد .

پس خاموش می شوم

 عشق را ميشه لابلاي كلمات ديد

                       لابلاي نفاط

خوب میدانم که جز یک رویای زیبا چیزی نیستی

 که خواهد گذشت و درمن چیزی جز تب باقی نخواهد گذاشت

 چقدر دردناک است به یاد آوردن او

نمیدانم میتوانم قلبم را فریب دهم یا نه

اگر بدانی او را به چه اندازه دوست داشته ام

فراموش کردن کار بی فایده ای است

فکر بازگشت او نیز بیهوده است

حقیقت را بگویم  . دیگر بدون او نمیدانم چگونه زندگی کنم

که تمام شادیهایم از بین رفته

می خواهم اعتراف کنم از عشق او که مرا ترک کرده است

فقط درد و رنجش برایم باقی مانده

من تنها در خواب و خیال زندگی میکنم

کسی که همه چیزش را از دست داده و باید تنها گریه کند .

^{دیگه بسه تو قفسی که این دنیا واسمون ساخته زندگی کردن...}

^{دیگه بسه غصه خوردن... دیگه بسه چشم به راه بودن برای تو...}

^{تو رفتی منم رفتنیم با این تفاوت که تو به سوی آینده ات رفتی...}

^{ولی من هنوز تو گذشته جا موندم... دیگه پاهایم یاری رفتن بهم نمیدن...}

^{دیگه بالهایی که با آرزوهای محالمون واسم مهیا کرده بودی گشوده نمی شوند...}

 ^{می خوام برم از این دیار... تو میگی کجا برم؟}

^{هر جا که برم خیالت ولم نمیکنه...}

 ^{نیستی که ببینی دیگه هم زندگیم شده رویای شیرین تو...}

 ^{آخه با انصاف به منم حق بده... منم دلم می خواست همیشه با تو باشم...}

 ^{ولی به چشم خودت دیدی که نشد...!}

 ^{پس به خاطر من اگه هنوزم دوستم داری در مسیر سرنوشتت حرکت کن...}

 ^{بیشتر از این به خودت عذاب نده...}

 ^{ازت خواهش میکنم اگه هنوز فراموشم نکردی...}

 ^{سخته بگم:   ولی میگم: من حقیر را از یادت ببر...}

 ^{اگه دوستم داری نذار بیشتر از این قربانی بشیم...}

عجب دارداوقات ره و رسم این دنیا

                                که دوست داشتن تو و من

    برای هیچکس مهم نیست  !  .  .  .  باشد !

                                                         حرفی نداریم  !

          اگر پرواز فرازمندی است

  دستانی چو باد زیر بالهایم گشوده بوده اند 

 من با کمال خضوع و احترام آن دستها را میبوسم

        بهترين خوابي كه ديدم خواب زيباي شب هاي تو بوده

                   بهترين حرفي كه گفتم دوسِت دارم به هواي تو بوده

        شادترين روز تو عمرم روز ديدار چشم هاي تو بوده

                   عزيزم هرچه بوده با تو بوده هرچه دارم از تو بوده

        زندگيو مرگم به فرمان تو بوده

                     تپش قلبم از نفس هاي تو بوده

         حالا چرا رفتي ز پيشم؟

                     چرا گفتي بنده ات نميشم؟

          چرا خدارو ترجيح دادي؟

                     چرا گفتي ديگه زنده نميشم؟

           تو كه خداي مني بگو بي تو چه كنم؟

                     تو دمي نباشي تك و تنها چه كنم؟

           وقتي دلمو عاشقت كردي بگو بي عشق و وفات من چه كنم؟

در وصل هم ز عشق تو در آتشم

                           عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با  عقل، آب به جو  نمی رود

                          بیچاره من،که ساخته از آب و آتشم

وقتي تو پيروز ميشي

من با غرور به همه ميگم : هي اون دوست منه !

اما وقتي ميبازي كنارت ميشينم و ميگم : هي من دوست توام

                 اين قدر نگو اگر گذشت كنم كوچك ميشوم

          اگر با گذشت  كردن كسي كوچك مي شد

                خدا اين قدر بزرگ نبود

               توی آسمون عشقم غیر تو پرنده ای نیست

                                  روی خاموشی لبهام جز تو اسم دیگه ای نیست

               توی قلب من عزیزم هیچ کسی جایی نداره

                                  دل عاشقم به جز توهیچ کسی رو دوست نداره

من به پرواز نمی اندیشم

به تو می اندیشم

تو که زیباتر از اندیشه ی یک پروازی